Laatste bericht

Na Trinidad reizen we naar Sancti Spiritus. Een prachtig uitzicht op de Vallei van de Suikerrietvelden. Wat een natuur. We spotten een vogel met lange staart en roodomrande ogen. Zou dit dan die nationale vogel zijn? Iets om thuis op te zoeken.
We ontmoeten ‘Fly en Bike’-ers. Twee fietsers die met een meefietsende gids en een behoorlijk grote volgbus hun traject doen. Bagage en water is in de bus; overnachting is geregeld. Een andere manier van reizen dus, maar ze vinden het ideaal omdat ze minder tijd hebben.

1
De stad is mooi met zijn smalle straatjes en het vanzelfsprekende buitenleven. Grote pleinen waar mensen met elkaar praten.
Wij als Nederlanders moeten wel steeds wennen om voor dingen in de rij te staan. Eindelijk vinden we een plekje voor het avondeten. ’s Avonds nog een beetje dansen op de muziek. Overal wordt altijd wel muziek gemaakt.

De volgende dag, op weg naar Ciego de Avila, is het bewolkt en dat is een welkome afwisseling.
We blijven veel uitspraken van Fidel zien. Of “ik ben Fidel”. Het Comité ter Bescherming van de Revolutie.
Drie peilers: scholing, werken en vechten!

Je moet er van houden.
En de Cubanen? Ja, die moéten er van houden.

Wat mooi is aan Cuba, is het contact tussen mensen onderling. Het zoenen of wang/wang bij het begroeten van elkaar. En dat geldt zowel voor mannen als voor vrouwen.

De luchtvervuiling is echter enorm. De auto’s en brommers leveren grote bijdragen.
Geef dan maar de paard met wagen. Die zie je nog volop en het geluid van de hoeven hoort nog helemaal bij het straatbeeld.

We proberen in Cubaans Florida nog een sigarenfabriek te bezoeken maar krijgen helaas geen toestemming.

2
In Camagüey worden in een café gigantische asbakken en verder toebehoren klaargezet voor een rookwedstrijd van sigaren. Ook leuk. De prijs is een fles whisky.

Na Camagüey reizen we naar Nuevitas. Een bijzondere naam voor een uithoek waar het hotel geen water heeft of héél af en toe -je weet nooit wanneer- een beetje.
Door ’s nachts een waterkans te pakken – vullen van een emmer- hebben we in ieder geval wát om ons te poedelen en tanden te poetsen. Koud water, dat spreekt vanzelf. Verder is de stad een en al verval. Een trieste aanblik.

3

Naast vriendelijke en hartelijke mensen zien we ook veel matheid. Een Belg die regelmatig in Cuba komt legt ons een principe uit:
“ik doe alsof ik werk en de staat doet alsof ze mij betaalt.”

Schrijnende dingen genoeg. Zal ik nu niet over uitweiden.
Ik neem je mee naar Santa Lucía! Een casa particulara met dakterras, 50 meter van de blauwgroene zee. Heerlijk water. Prachtige schelpen. Erg verleidelijk om mee te nemen. Er zat een soort ‘Milly-schelp’ bij. Helaas, Milly, we hebben gekozen om het dier te laten leven.
Aangespoeld “koraalblad” wel even gefotografeerd, maar het is te groot en kwetsbaar. Evenals de zee-egel en de blauwe krab met zijn oranje scharen.

45

Weer verder, richting Holguin. We zien bij Matanzi een 1-wagons-treintje, volgepropt. De machinist ziet kennelijk dat ik een foto maak en rijd terug!, doet het raampje verder open en poseert. Hij wil op de foto.
Nee, nog geen Utrecht-drukte hier.

Door een onoplettendheid belanden we op de weg naar het zuiden en komen zo in Las Tunas terecht. Hier gelden weer de prijzen voor de eigen mensen en dat betekent dat we voor €16,- dineren. Compleet met verse fruitsappen en pina colada’s. Zo heerlijk.
Klein ‘minpuntje’: het rietje leefde zijn zoveelste leven, gezien de lippenstift die er op zat. 🙂 Onverwacht lopen we tegen een sigarenfabriek op. Hier is het geen probleem om naar binnen te kijken. Mensen vinden het leuk.
6

Wat dacht je trouwens van de sombrella-reparateur?
7

En dit waren de laatste berichten van een jaar lang de wereld fiets toch van José en Pier.
Dinsdag 14 februari (Valentijnsdag!) zijn ze weer in Nederland.

 

Advertenties

2017-01-14, Costa Rica en Panama

COSTA RICA

Met Costa Rica zit het ons even tegen. Een, blijkt later, aswolk houdt alle vliegverkeer aan de grond en wij zitten vast in Miami. Het eerste hotelletje maakt een hoop goed met z’n tuin vol colibri’s.

1-vracahtzuto       vlinder

Net als wij de bergen over moeten wordt er een storm voorspeld. Na weer een geweldig hotel gaan we vol goede moed op pad. Al na 300 mtr hoogtewinst gaan we de wolken in en begint ’t te regenen. De bergen worden verbonden door een richel waar de storm zich een weg baant met geweld. Ondanks ons gewicht worden we van de weg geblazen en er is al zo weinig weg.

Op 2000 mtr hoogte houden we het voor gezien en we kunnen een berghut huren.huisje

Erg knus maar zonder verwarming en alles is nat aan ons lijf. De volgende dag is er niet veel veranderd maar  op 2200 mtr komen we bij het enige busstation op deze pas en de laatste chauffeur die we vragen kan nog wel wat klanten gebruiken. Veel vaart zit er niet in , slechts een rijstrook is vrijgemaakt door de omgewaaide bomen heen.

Eenmaal aan de afdaling begonnen zijn we getuige van een apart fenomeen. Er zit hier een “gat in het klimaat” en dorpen heten Alaska ,Everest en Siberie. De thermometer haalt de klok in en na 20 minuten zijn we van 8 naar 33 graden gedaald/geklommen. Ja , dan wordt er vreemd gekeken als je in je regenpak uit de bus stapt.

PANAMA

Vanuit waar de bus ons brengt gaat er een klein weggetje de grens met Panama over , onverhard. Gelukkig ontmoeten we een stel missionarisSen uit  Indianalyse want de douane is weer een “sterk verhaal” kwestie. Zij weten precies de procedure en in een uur staan we in het prachtige Panama met z’n koffieplantages ,mango”s en papaya’s. We belanden bij een Iers/Canadees/Spaans stel Hondurezen dat ons tipt over Barriles : een archeologische vindplaats van de volkeren die hier van de derde tot veertiende eeuw woonden met alle vragen hieromtrent. Toegift is een rondleiding door de jungle met z’n enorme bloemen , rode bananen en soorten bamboe. Men zegt dat de vulkaan waar we op staan   zo magnetisch is dat je je auto op de handrem moet zetten en we zien inderdaad water bergop stromen. (P)

Tot en met Japan noemden we een klimdag een dag met 1 procent hoogtewinst (80 km fietsen,800 mtr stijgen).

In de Australische Blue Mountains kregen we te maken met de hel voor platvissen als wij ; 1,5% dagen.

4-weg

In Panama stijgen we in 60 km ( een hele dag) 1657 mtr. Een frustrerend record omdat we tussen 1300 en 1500 mtr blijven jojo-en.

Het prachtige Westen van het land nemen we in ons op maar met alle tijdverlies moeten we weer de bus nemen.

 

Niet nadat we een hele dag op de PanAmerican Highway hebben mogen fietsen en dat is dit jaar een feest omdat de vierbaans klaar is maar nog niet open voor auto’s. Hebben we weer een fietspad van 8 mtr breed. Oké het is 42 graden en windstil in de klim ;na 11 maanden verbranden we nog. ( P)

 

 

 

 

 

2017-01-05 Laatste bericht uit Noord America -> Costa Rica

Oké.
Bijna alle dagen kamperen we, maar als er een feestdag nadert willen we wel eens wat anders en deze keer zat er nog wat in het potje onvoorzien.

oud-en-nieuw
Hier, in Clewiston, brachten wij oud en nieuw (slapend) door halverwege een moordend afscheid van Florida in de vorm van 290 km tegenwind door de Everglades. Dat betekent suikerriet en moeras zo vlak als Oost Groningen maar dan met een triljoen muskieten. Afleiding zijn de Alligators en grote slangen. Kamperen dus maar wat verder van het water.

Nou zijn wij er eens helemaal klaar voor en dan werkt American Airlines niet mee.
Reeds bij de eerste fietsenmaker vinden we stevige dozen die ons met een goedkope taxi naar ons hotel brengt.

klaar-voor-vertrek

Al om half acht zitten we te wachten op onze vlucht naar Costa Rica van half 12, maar er verschijnt niets op de borden.
Op het laatste moment verschijnt “cancelled” achter alle vluchten naar San Jose.

klaar-voor-vertrek-2

Na 2 uren in de rij staan krijgen we de mogelijkheid om 2 dagen later te vertrekken !!
Dus de fietsen naar de opslag en wij naar een autoverhuurder en hotel. In dit land van onbegrensde meerprijs komt onze Hyundai Accent van $11,89 per dag op $398 voor twee dagen !! Oké , daarvan krijg ik misschien 200 $ borg terug (misschien ook niet want ik reed nog nooit een automaat bak in de grote stad) maar dan nog vind ik dit een financiële “topper”.
Zo hebben we nu uitzicht vanuit het hotel op een vliegtuigsloper, heel apart. Wordt vervolgd maar vraag me niet vanuit welk land.